My shit is van nou af in geel, of oranje? Die kleur wat jy fokken lees.
Dis net soveel makliker op die oë.
En nee, nie my poef nie, my shit.
Wat ek skryf?
Stupid asses.
Monday, January 29, 2007
That bloody jar!
Kyk, daar’s n’ kakhuis vol onredelike ‘bloggers’ daar buite. Behalwe vir die ‘bloggers’ wat so n’ moerse klomp fotos op hulle pages laai dat dit omtrent 10Mb vat net om verby die eerste 15 fotos te kom, kry jy dan ook nog die mense wat die tipe kak soos hieronder vervat sal neerlê vir die hele wêreld om die ongeluk te tref om op die kak af te kom.
Die post hier onder is net een van vele ander meaningless dribble wat hierdie arme drifting blaar gebraak het, en ek weet, dis kak om die goed te lees, daar's nooit genoeg tyd nie en jy's nie lus nie maar doen jouself n' guns en lees, jou oë sal oopgaan, jy sal die mes nader .....
The Jar...
The jar was filled with its emptiness.. brimming with it… she often wondered how it contained itself so well… it changed colour too… it reflected and soaked in all around it… and yet did not let that seep out… she’d had it on her little table next to the lamp for over a year now… and each evening as she sat down at the end of another day, she’d spend time looking at the jar… watching how carefully it guarded its treasure… how selfishly it held it so no one saw… she’d take comfort it in… and as the days passed and she grew more and more curious about the emptiness, she’d toy with the idea of seeing what it was like… there were days when she’d actually gone as far as to pick the jar up and place her hand over its lid… but something always made her stop… What would she achieve by letting the emptiness out? Would it really leave… she’d just add more to it…somethings are better left unleashed…
posted by drifting leaf 8:45 AM 0 comments
Saturday, January 06, 2007
Die ‘She’ is heelwaarskynlik die skrywer self. So sy skryf van haarself in die derde persoon.
Okay..
En die skrywer sit aand op aand en staar na n’ baie empty jar, so empty dat dit sommer oorloop van empty-geid. O nee, sy’t fokkol anders om te doen voor slaap tyd nie, uh uh, no ways, gou skottel goedjies was, die vyftien katte kossies gee en miskien gou deur die bad spring om al die swart make-up en swart nail polish af te haal en haar neus, oog en nippel ringe te polish en dan’s dit tyd vir die highlight van die hele dag: Sit en staar na n’ lee kruikie....
Wooo hoooo!
En daai kruikie staan al n’ jaar langs haar bed....
Bliksem!
Ou Koos het nou die dag gebel en met hewige morbiede angs vertel ek hom toe dat my rekenaar al n’ JAAR lank op my tafel by die werk staan! n' HELE fokken JAAR lank!
Koos het nog nie weer terug gebel nie.
En dan, na aand na aand se verwarre en intense staar sessies met die lee kruikie, begin 'she' te wonder of sy nie maar die ding moet oopmaak nie, want n' jaar terug was die ding leeg en net miskien, baie groot miskien, sal die hernuwe ervaring van n' lee kruik haar die tipe euphoria gee wat sy so smag voor. Maar hel, dis n' groot stap! Persoonlik weet ek nie of ek so n' scenario sal kan oorleef nie, ek meen, picture it:
Daar staan die ding. Hy's leeg. Jou lampie gooi donker ever changing skadus oor die kruik en dit lyk later soos n' Rainbow Nation behalwe dat daar darem maar baie donker kleure is. Jou arm bewe, jou hand bewe, die swart tattoo van n' slang lyk of hy stuiptrekkings kry so bewe jou pinkie.
'Die kruik is leeg. Maar gaan hy nog leeg wees as ek hom oopmaak?' wonder jy verward. Jy dink vlugtig daaraan om jou ma te bel en haar te vra maar besef vinnig dat jou ma se caravan te vêr van die telephone booth af is en by the way, netnou bliksem Tony haar weer.
En wat weet sy tog van emptyness? Sy's elke dag vol gestop.
En jy besluit dan nee, wag so bietjie, sal ek die lee kruikie kan handle? Sal ek dit kan aanvaar?
Met n' flush van desperation en vrees tel sy die jar op, en plaas haar hand saggies op die deksel.....begin dit te lig.....maar iets stop haar!
......
!!!!!!!!!!!
????????
!!!!!! ? !!!! LOL!!1111!!
...............
Dit vat haar n' hele tien sekondes om agter te kom dat sy actually besig is om die bad se prop op te tel en die ding is moertoe vas gesuig in die gat en fokkit sy moet nou n' bietjie stadiger met daai boom.....
....en sy gaan slaap.
Maar onthou ongelukkig haar hele ervaring en braak dit op haar blog.
GOTHS!
Onthou!
Daar's niks fout met selfmoord nie.
Fokken asses.....
Die post hier onder is net een van vele ander meaningless dribble wat hierdie arme drifting blaar gebraak het, en ek weet, dis kak om die goed te lees, daar's nooit genoeg tyd nie en jy's nie lus nie maar doen jouself n' guns en lees, jou oë sal oopgaan, jy sal die mes nader .....
The Jar...
The jar was filled with its emptiness.. brimming with it… she often wondered how it contained itself so well… it changed colour too… it reflected and soaked in all around it… and yet did not let that seep out… she’d had it on her little table next to the lamp for over a year now… and each evening as she sat down at the end of another day, she’d spend time looking at the jar… watching how carefully it guarded its treasure… how selfishly it held it so no one saw… she’d take comfort it in… and as the days passed and she grew more and more curious about the emptiness, she’d toy with the idea of seeing what it was like… there were days when she’d actually gone as far as to pick the jar up and place her hand over its lid… but something always made her stop… What would she achieve by letting the emptiness out? Would it really leave… she’d just add more to it…somethings are better left unleashed…
posted by drifting leaf 8:45 AM 0 comments
Saturday, January 06, 2007
Die ‘She’ is heelwaarskynlik die skrywer self. So sy skryf van haarself in die derde persoon.
Okay..
En die skrywer sit aand op aand en staar na n’ baie empty jar, so empty dat dit sommer oorloop van empty-geid. O nee, sy’t fokkol anders om te doen voor slaap tyd nie, uh uh, no ways, gou skottel goedjies was, die vyftien katte kossies gee en miskien gou deur die bad spring om al die swart make-up en swart nail polish af te haal en haar neus, oog en nippel ringe te polish en dan’s dit tyd vir die highlight van die hele dag: Sit en staar na n’ lee kruikie....
Wooo hoooo!
En daai kruikie staan al n’ jaar langs haar bed....
Bliksem!
Ou Koos het nou die dag gebel en met hewige morbiede angs vertel ek hom toe dat my rekenaar al n’ JAAR lank op my tafel by die werk staan! n' HELE fokken JAAR lank!
Koos het nog nie weer terug gebel nie.
En dan, na aand na aand se verwarre en intense staar sessies met die lee kruikie, begin 'she' te wonder of sy nie maar die ding moet oopmaak nie, want n' jaar terug was die ding leeg en net miskien, baie groot miskien, sal die hernuwe ervaring van n' lee kruik haar die tipe euphoria gee wat sy so smag voor. Maar hel, dis n' groot stap! Persoonlik weet ek nie of ek so n' scenario sal kan oorleef nie, ek meen, picture it:
Daar staan die ding. Hy's leeg. Jou lampie gooi donker ever changing skadus oor die kruik en dit lyk later soos n' Rainbow Nation behalwe dat daar darem maar baie donker kleure is. Jou arm bewe, jou hand bewe, die swart tattoo van n' slang lyk of hy stuiptrekkings kry so bewe jou pinkie.
'Die kruik is leeg. Maar gaan hy nog leeg wees as ek hom oopmaak?' wonder jy verward. Jy dink vlugtig daaraan om jou ma te bel en haar te vra maar besef vinnig dat jou ma se caravan te vêr van die telephone booth af is en by the way, netnou bliksem Tony haar weer.
En wat weet sy tog van emptyness? Sy's elke dag vol gestop.
En jy besluit dan nee, wag so bietjie, sal ek die lee kruikie kan handle? Sal ek dit kan aanvaar?
Met n' flush van desperation en vrees tel sy die jar op, en plaas haar hand saggies op die deksel.....begin dit te lig.....maar iets stop haar!
......
!!!!!!!!!!!
????????
!!!!!! ? !!!! LOL!!1111!!
...............
Dit vat haar n' hele tien sekondes om agter te kom dat sy actually besig is om die bad se prop op te tel en die ding is moertoe vas gesuig in die gat en fokkit sy moet nou n' bietjie stadiger met daai boom.....
....en sy gaan slaap.
Maar onthou ongelukkig haar hele ervaring en braak dit op haar blog.
GOTHS!
Onthou!
Daar's niks fout met selfmoord nie.
Fokken asses.....
Saturday, January 20, 2007
Va selfone en Wenches
My Meisiekind van twee is reeds besig om elke kans wat sy kry n’ selfoon te gryp en op te pipe: “Emant dah?” in die kleinste fynste stemmetjie en ag fok, kyk, hierdie pappa is al klaar soos n’ stywe, oud en geroeste guitar-snaar om haar pinkie gewend.
Tipies vroumens though, om al op daai ouderdom op telefone rond te neuk. Ek meen, alle wenches, wat is tog so snaaks aan n’ telefoon? Die goed bestaan al vir honderde jare en julle ken al die mense waarmee julle elke dag praat al vir twee honderd jaar, so wat de fok nou, hoekom nog meer met hulle praat?
Ek ken n’ klerk van n’ hof wat permanent op haar telefoon sit. As ek daar aankom om kak te gesels of net my moerse sexy bierpens toegespan in my moerse sexy hempie vir haar te kom wys, lê sy op die donnerse telefoon! En praat met mense. Nie oor werk nie, o nee, private mense, soos haar ma of sussie of haar ma se nefie se bediende se kleinkind.
Hoekom wil julle Bitches so baie praat?
En dans daar my Ou Ryperd, die wench in my lewe. As ek haar bel om net iets vinnig uit te vind, soos bv. ‘Wat eet ons vanaand, vleis-en-rys-en-aartappels met n’ bietjie tokkelolwol skuur as Meisie gaan slaap het, of takeaways met n’ bietjie vy inlê as Meisie gaan slaap het?’*, praat sy incessantly oor ander kak nadat ek al lankal uit gevind het wat ek wou! Fok man! Ek stel nie nou belang in daai bliksem in jou afdeling wat jou afpis nie, of dat jou nael gebreek het nie, of dit beter is om Vanish of Omo te kry nie, of dat jy dink jy’s laat nie….uhm, ok, daai een is belangrik, maar you get die drift en shit, right? **
n’ Selfoon is net n’ kamera/ stopwatch/ personalized calendar/ modem wat ook toevallig oproepe kan maak, en ek sou julle beter verstaan het as julle actually met die gadgets rond gespeel het, om, ek weet nie…. fokken foto’s te neem, die tyd te neem wat dit my vat om n’ 350ml Castle te down, afsprake te maak vir birth control inspuitings of op die internet rond te surf vir die goedkoopste 7600 GT graphics kaart.
Maar nee, julle bel mos net! On average betaal mens R3000 vir n’ selfoon deesdae, maar julle bel net op die donnerse goed?
Met wie fokken praat julle so baie? En hoekom?
Daar’s al geredeneer bitches praat so baie want as hulle nie baie praat nie moet hulle breins begin werk, en dan raak hulle aan die slaap.
Ek scheme dis kak. Bitches praat so baie van julle is vol kak. Period.
Wat? Wat hoor ek? Bitches wat moan dat hulle nie vol kak is nie?
Jammer om van julle kak te hoor.
Bel iemand.
*En ons het toe nie een van die twee gedoen nie want Meisie het besluit om (tipies vroumens) haar eie kop te volg en hier styf agter pappa se rug te kom inkruip. Ja, dankie my skat, pappa is lief vir jou ook maar is dit nodig om my van die fokken bed af te lê?*
** Daar is nie n’ nuwe Gatvollertjie op pad nie, dis net gedramatiseer vir jul lesers -genot. Of fokken iets. Moenie so fokken nuuskierig wees nie.
Tipies vroumens though, om al op daai ouderdom op telefone rond te neuk. Ek meen, alle wenches, wat is tog so snaaks aan n’ telefoon? Die goed bestaan al vir honderde jare en julle ken al die mense waarmee julle elke dag praat al vir twee honderd jaar, so wat de fok nou, hoekom nog meer met hulle praat?
Ek ken n’ klerk van n’ hof wat permanent op haar telefoon sit. As ek daar aankom om kak te gesels of net my moerse sexy bierpens toegespan in my moerse sexy hempie vir haar te kom wys, lê sy op die donnerse telefoon! En praat met mense. Nie oor werk nie, o nee, private mense, soos haar ma of sussie of haar ma se nefie se bediende se kleinkind.
Hoekom wil julle Bitches so baie praat?
En dans daar my Ou Ryperd, die wench in my lewe. As ek haar bel om net iets vinnig uit te vind, soos bv. ‘Wat eet ons vanaand, vleis-en-rys-en-aartappels met n’ bietjie tokkelolwol skuur as Meisie gaan slaap het, of takeaways met n’ bietjie vy inlê as Meisie gaan slaap het?’*, praat sy incessantly oor ander kak nadat ek al lankal uit gevind het wat ek wou! Fok man! Ek stel nie nou belang in daai bliksem in jou afdeling wat jou afpis nie, of dat jou nael gebreek het nie, of dit beter is om Vanish of Omo te kry nie, of dat jy dink jy’s laat nie….uhm, ok, daai een is belangrik, maar you get die drift en shit, right? **
n’ Selfoon is net n’ kamera/ stopwatch/ personalized calendar/ modem wat ook toevallig oproepe kan maak, en ek sou julle beter verstaan het as julle actually met die gadgets rond gespeel het, om, ek weet nie…. fokken foto’s te neem, die tyd te neem wat dit my vat om n’ 350ml Castle te down, afsprake te maak vir birth control inspuitings of op die internet rond te surf vir die goedkoopste 7600 GT graphics kaart.
Maar nee, julle bel mos net! On average betaal mens R3000 vir n’ selfoon deesdae, maar julle bel net op die donnerse goed?
Met wie fokken praat julle so baie? En hoekom?
Daar’s al geredeneer bitches praat so baie want as hulle nie baie praat nie moet hulle breins begin werk, en dan raak hulle aan die slaap.
Ek scheme dis kak. Bitches praat so baie van julle is vol kak. Period.
Wat? Wat hoor ek? Bitches wat moan dat hulle nie vol kak is nie?
Jammer om van julle kak te hoor.
Bel iemand.
*En ons het toe nie een van die twee gedoen nie want Meisie het besluit om (tipies vroumens) haar eie kop te volg en hier styf agter pappa se rug te kom inkruip. Ja, dankie my skat, pappa is lief vir jou ook maar is dit nodig om my van die fokken bed af te lê?*
** Daar is nie n’ nuwe Gatvollertjie op pad nie, dis net gedramatiseer vir jul lesers -genot. Of fokken iets. Moenie so fokken nuuskierig wees nie.
Thursday, January 18, 2007
Blogger. Com Suig!!
Ek moes alles oor doen, fokkit tog.
Die ding gaan seker nie eers die fokken post publish nie, vir een of ander fucked up rede.
Anyway, nuwe shit kom, en vir ou shit e-mail my by sabcroofkyker@yahoo.com, of nie.
Ok dan, fokkof nou, ek's besig.
Die ding gaan seker nie eers die fokken post publish nie, vir een of ander fucked up rede.
Anyway, nuwe shit kom, en vir ou shit e-mail my by sabcroofkyker@yahoo.com, of nie.
Ok dan, fokkof nou, ek's besig.
Subscribe to:
Posts (Atom)
